OPINIE - Het hele internet krioelt met plaatjes van zeepaardjes die verstrengeld zitten in een wattenstaafje. Of een albatros met plastic bestek in zijn maag. Er gaan veel discussies rond over de plastic soep, zo groot als de oppervlakte van Europa. Dit is natuurlijk vreselijk en daarom wil ook juist Europa beslissen wat voor soort wattenstaafje ik over ongeveer twee jaar ga gebruiken. 

Als je goed luistert, dan speelt deze discussie overal. Bij de bakker, op straat, in de bibliotheek of in een wc hokje; er is geen ontkomen aan. ‘’Hoe kunnen zij nou voor aan ons vertellen welk soort wattenstaafje ik wil gebruiken?’’, zei laatst een vrouw van middelbare leeftijd tegen haar vriendin op het strand en terwijl ze net haar porno star martini door een rietje naar binnenzoog. Zelfs op de radio zei iemand dat het maar beter is dat we uit de EU gaan, dan dat ze zulke ‘onzin’ gaan verkondigen.

Door 5 juni, de wereld milieudag, werd ik even op de vingers getikt door mijn geweten. Ik keek de supermarkt eens rond en het viel me op dat eigenlijk bijna overal plastic omheen zit. Tuurlijk weet je dat wel, en eigenlijk wil je ook niet bewust worden gemaakt door zo’n dag als wereld milieu dag maar toch gebeurt het. Het lijkt mij een goede zaak als plastic wordt verboden, want het lijkt mij ook goed als die plastic soep niet groter wordt dat die nu al is. 

Er is onderzoek gedaan door het Wereldnatuurfonds naar de impact van plastic afval op meer dan 660 diersoorten, van het kleinste plankton tot de grootste walvissen. Maar ook dieren daar tussenin, zoals de vis en schaaldieren waar wij mensen van eten. Ons voedsel uit zee blijkt verontrustend veel gif te bevatten. Dit terwijl ongeveer 2 miljard mensen wereldwijd van zee afhankelijk zijn voor hun voedsel. Het is te vergelijken met alsof er elke minuut een vrachtwagen met plastic de zee in wordt gedumpt, elke minuut. 

Ik word er een beetje boos van als mensen weigeren te veranderen en het milieuprobleem benoemen als een ver-van-je-bed-show. Veel mensen denken dat als zij plastic op straat gooien dat het dan niet uitmaakt, wánt het is maar één stukje plastic. Helaas kan je niet dat plastic weer terug in iemands handen duwen en schreeuwen dat hij of zij het moet hergebruiken, want dan komen er weer argumenten over normen&waarden en dergelijke. 

In een ideale wereld lijkt het mij zo mooi als kinderen op de basisschool al les krijgen in afval scheiden, het niet zomaar weggooien van eten en dat je geen afval op straat moet gooien. Als je begint bij de kinderen dan groeit het hopelijk vanzelf ook in de ouders en zo kunnen generaties elkaar opvoeden in dit soort kwesties. Want als dit zo doorgaat dan heet het geen plastic soep meer maar een plastic aarde.

Ik wil niet zeggen dat je permanent moet stoppen het gebruiken van plastic maar het lijkt me al zo prettig als mensen er meer over nadenken.  Als mensen alleen a; weten dat als alleen jij al iets op de grond gooit, dat je in principe een vis of een ander dier vermoord, en daardoor ook gelijk gif in je eigen voedsel verspreidt. Het klinkt een beetje zwart-wit allemaal, maar ik vrees wel dat dit de werkelijkheid is.