Een huiselijke, kerstdiscussie: de kerstboom. Een naalden verliezend, stervend stuk natuur in de woonkamer? Of juist de boom waar je je creatieve ei kwijt kan. De meningen bij mij thuis zijn nogal verdeeld.

Iedere kerst is het weer tijd voor de huiselijke discussie: de kerstboom. Althans, huiselijke discussie min vader. Als het aan hem had gelegen was deze traditie al lang afgeschaft en zette men tijdens de kerst geen boom in de woonkamer die naalden verliest.
Mijn moeder daarentegen is heel enthousiast op het gebied van de prachtige, dennenhars geurende boom. Misschien ietwat te enthousiast. Al jaren achter elkaar versiert zij de kerstboom op haar eigen ‘prachtige’ manier.
Een drukke, volle boom met veel kleuren, slingers, Indiase ballen en knutselwerken van toen mijn zusje en ik nog jong waren. De boom van mijn moeder is niet te bestempelen als de doorsnee-Nederlandse kerstboom. Een boom met gestructureerde hoeveelheid lampjes, ballen, symmetrie, kleurenthema, afgewerkt met een perfecte piek en de heilige familie christus in de kerststal.

De laatste jaren kreeg mama, nadat mijn zusje en ik dat hadden geconstateerd, dan ook een stortvloed aan kritiek over zich heen: “Waarom hebben we nooit een normale boom?”
En met deze leuze in het achterhoofd ben ik begonnen aan de ‘compromisboom’. Na het gestructureerd ordenen van alle ballen, lampjes en versieringen en éen voor éen de boom te hebben versierd, mocht het eindresultaat er zeker wezen. Met de basiskleur blauw, aangevuld met goud en roze, speelse symmetrie en een shitload aan kerstlampen is het de perfecte boom. Weliswaar zonder truttige piek, want ik heb zo mijn grenzen op het gebied van burgerlijk gedrag.

En dan komt je zusje binnenlopen. “Kijk! De compromisboom!,” meld ik vol trots.
De 16-jarige puber, met een chagrijniger hoofd dan dat van jurylid Anouk die tijdens The Voice een slechte auditie hoort, antwoordt daarop met een van sarcasme druipende stem:  “Wat is het compromis dan?!”.

Kerst gaat volgens mij om het maken van compromissen. Vrede op aarde en veel liefde en geluk. Echter, weet ik nu hoe ik het volgend jaar ga doen met de Kerstdagen: Ik gooi die boom helemaal vol!