‘’Come fly with me.’’ Op de planken staat de 76-jarige Martin Miller al genietend Frank Sinatra’s Come fly with me te zingen. De break in het nummer is aangebroken, en Martin knijpt zijn neus dicht. ‘’Roger, alfa, bravo, charlie, over’’, wat vele glimlachen in het publiek doet verschijnen. Hij knipt charmant in zijn vingers, doet vleugels na met zijn handen en staat lekker mee te swingen op de muziek. ‘’Pack up let’s fly away.’’

Peter Douglas, de presentator van vandaag
Foto: Jordi Jupijn

Het is zondagmiddag 29 april. De voorronde van de Frank Sintra Ol’Blue Eyes talentenjacht is in volle gang in Batau bij De Partner. Eventjes wanen we ons in de jaren vijftig waar iedereen de nummers van Frank Sinatra kende. De voorronde wordt gepresenteerd door niemand minder dan voormalig Nieuwegeiner Peter Douglas die precies dertig jaar geleden Hennie Huismans Soundmixshow, voor het oog van 8 miljoen Nederlanders, won met zijn versie van Frank Sinatra. Peter vertelt dan ook dat dit eigenlijk niet echt een talentenjacht is ‘’We noemen het weleen talentenjacht, maar eigenlijk is dit één groot eerbetoon aan de held Frank Sinatra.’’

‘’Onze volgende kandidaat is Gert Westerveld.’’, verkondigt Peter: Gert loopt richting het podium. ‘’Gert, welk nummer ga je voor ons voordragen?’’ ‘’Dat wordt Sinatra’s My way.’’ Antwoordt Gert. Van alle aanwezige kandidaten vandaag is Gert de enigste die ook daadwerkelijk in Nieuwegein woont. De muziek start, de spot wordt op Gert gericht. ‘’And now the end is near, and so I face the final curtain’’ Peter, die aangeschoven is aan de jury tafel, is het optreden aan het opnemen met een glimlach van oor tot oor. Gert haalt uit ‘’I did it my way.’’ De uithaal galmt door de zaal, en hierin horen we goed terug dat Gert zelf ook in een koor zingt. ‘’Je uithalen lieten me zelfs aan opera denken’’, vertelt de jury na het optreden.

De Ol’Blue eyes talentenjacht wordt georganiseerd omdat het komende maand exact twintig jaar geleden is dat deze muziekicoon overleed. Frank Sinatra, als hij nog zou leven, zou dit jaar 103 zijn geworden. Vandaar dat Crooning Nieuwegein graag een eerbetoon op deze manier organiseert. Tijdens de voorronden doen er in totaal twaalf zangers mee die ieder 2 nummers mogen opvoeren. Deze 2 nummers moeten de jury overtuigen, dat zij bij de 5 moeten die naar de finale mogen op zondag 27 mei in De Lantaern.

‘’De volgende zanger die ik het podium op mag roepen is Frank Polak.’’ Van achterin de zaal komt Frank naar voren gelopen. ‘’Succes hè’’, klinkt het achter hem. ‘’De naam heb je in ieder geval al mee, nu de stem nog’’ grapt Peter. One for my baby gaat Frank zingen ‘’Deze draag ik op aan mijn lieve vrouw die hier ook in de zaal aanwezig is.’’ Frank, als enige van alle kandidaten, zingt zittend. Maar het maakt het er niet minder om, de passie is van zijn gezicht af te lezen en het nummer wordt piekfijn gezongen. Zijn vrouw kijkt vol trots terwijl Frank de ene na de andere uithaal zingt.

Er is veel diversiteit in de liedjes die gezongen worden en slechts een paar komen twee keer voorbij. Van Fly me to the moon naar Love and marriage om vervolgens ook The lady is a tramp en That’s life voorbij te horen komen. Schitterend in afwezigheid deze middag is het nummer New York dat, aldus Peter Douglas, toch wel als één van de klassiekers mag worden gezien.

Martin Miller terwijl hij Come fly with me zingt
Foto: Jordi Jupijn

Het laatste optreden is geweest. De jury is langer dan 20 minuten weggeweest om te overleggen welke vijf zangers door mogen naar de finale, maar opgewekt roept Peter alle kandidaten op om nog eenmalig het podium te betreden. Peter heeft de Ol’Blue eyes bokaal vast en vertelt ‘’Dit is waar het allemaal om draait, maar na vandaag kunnen slechts vijf van jullie hier nog kans op maken.’’ Peter kijkt de Jury aan en begint ‘’Leon van Eldik, Frank Polak, Peter Damm, Dennis Koppen en Philip Paar.’’ Maar er zit een haakje aan. De jury is het niet eens geworden, verklaart Peter, en heeft gekozen om een uitzondering te maken ‘’De gemoederen zijn hoog opgelopen bij de jury, dus er is besloten om een zesde finalist uit te roepen.’’ De enigszins teleurgestelde gezichten van de namen die nog niet genoemd waren vullen vol hoop. Na een korte stilte klinkt door de microfoon: ‘’Martin Miller!’’

‘’Ja natuurlijk was ik wel gespannen voor het optreden, maar gezonde spanning hoor’’, vertelt de laatste finalist Martin Miller. Martin is zelf al meer dan 45 jaar privépiloot dus de plaat Come fly with me is dan ook wel op zijn lijf geschreven. ‘’Het leuke is wanneer ik dan die radiotoren na doe dat ik zelf natuurlijk weet hoe dat dat klinkt. Dat soort kleine dingetjes tussendoor in een nummer zorgen ervoor dat ik er tussenuit spring en in de finale beland.’’

De foto’s in dit artikel zijn gemaakt door Jordi Jupijn: www.facebook.com/fotografiejordi