NIEUWEGEIN - Frank Sinatra is misschien wel het eerste tieneridool dat de wereld ooit gekend heeft. De Amerikaanse zanger was een inspiratie voor velen, zo ook voor de zangers die covers van Sinatra ten gehore brachten in de Lantaern, afgelopen 27 mei.

De zaal, gevuld met zo’n tachtig man, maakt zich klaar om de finale te aanschouwen voor de Frank Sinatra – Ol’Blue Eyes show. Het evenement wordt georganiseerd door Crooning Nieuwegein en de winnaar sleept naast eeuwige roem ook een optreden bij RTV Utrecht in de wacht.

Crooning Nieuwegein richt zich op de muziekstijl ‘’easy listening’’. Door de uitvinding van de microfoon, begin vorige eeuw, was het voor artiesten niet meer nodig om hard te zingen. Het publiek kon ook bereikt worden met rustige melodieën en een kalme stem. Bekende vertolker van dit genre was Frank Sinatra, wiens muziek wereldberoemd werd. Peter Douglas, presentator van deze middag en winnaar van de Soundmixshow in 1986, zwijmelt weg wanneer hij over zijn eerste herinnering aan Sinatra praat. ‘’Ik was een jaar of zeven en hoorde een schitterende stem in het televisieprogramma van oud-presentator Willem Duys. Het was de stem van Frank Sinatra. Tot op de dag van vandaag ben ik verkocht.’’

Een andere fan van Sinatra stapt als eerste op het podium tijdens de finale waar een vierkoppige jury moet beslissen wie zich tot beste crooner van Nieuwegein mag kronen. Leon Eldik gaat het nummer Learning The Blues zingen, waarbij de dito danspasjes niet ontbreken. Zijn bewegingen worden met applaus ontvangen door het publiek en hier en daar schuifelen geliefden wat dichter naar elkaar toe.

Dit liedje, in 1955 voor het eerst vertolkt door Sinatra, wordt opgevolgd door een versie van What are you doing the rest of your life, vertolkt door Philip Paar. Een zweem van nostalgie daalt neer in het voormalige klooster gelegen aan de Utrechtsestraat. Handen worden vastgepakt en een daverend applaus valt Paar na de laatste woorden van het lied ten deel. Hoewel deze song door Michel Legrand geschreven is voor de film The Happy Ending is het liedje vooral bekend  geworden door de vertolking van Babra Streisand. Een naam die bij de laatste finalist Peter Damm het hart sneller doet kloppen.

Op het podium houdt deze man een relaas over zijn grote bewondering voor Streisand en wanneer hij vervolgens een begin wil maken met het lied The Shadow of your Smile, welke in 1965 vertolkt werd door Streisand, valt plots de microfoon op de grond. ‘’Dat kost slechts tweeduizend euro,’’ grapt presentator Peter Douglas die met zijn strakke pak en glimmende schoenen zo uit een jaren vijftig-musical lijkt te zijn gestapt. Tot overmaat van ramp is het goede muziekbandje niet aanwezig in de zaal, waardoor Damm een zaal verder moet gaan zoeken naar de goede versie van dit lied. In de tussentijd wordt door Peter Douglas en Janah Louard een Spaanse versie van het lied My Way van Herman Brood vertolkt. Het publiek veert op en geeft de artiesten een daverend applaus.

Vervolgens komt  Peter Damm weer terug het podium op en probeert hij The Shadow of Your Smile zo goed mogelijk tot uitvoering te brengen. Voor de jury is het echter niet goed genoeg, zij kiezen unaniem voor Philip Paar met zijn versie van What are you doing the rest of your life en zo mag Paar nog één keer het podium betreden om zijn lied ten gehore te brengen. Na afloop betuigt ook hij zijn liefde aan Sinatra. ‘’Die teksten van hem. Schitterend vind ik ze. Situaties waarin de liefde tussen man en vrouw beschreven wordt; prachtig.’’ Een carriere als Sinatra look-a-like, zoals Peter Douglas die opgebouwd heeft, ziet Paar echter niet zitten. ‘’Douglas is een echte Sinatra-zanger, in tegenstelling tot mij. Ik heb dan wel mijn eigen bandje, maar het is meer een hobby van me dan dat ik er serieus werk van wil maken,’’ zo vertelt de 57-jarige inwoner van Aalsmeer. ‘’Een heerlijke hobby, dat wel.’’