Waar de Netflix serie You wordt geprezen in de kritieken, blijft The Assassination of Gianni Versace achter. Verschillende reviews over het tweede seizoen van American Crime Story wijzen erop dat de meningen verdeeld zijn. Is het kunst of is het kitsch?

Kunst is het, pure kunst. Ik ben hier om het tweede seizoen geregisseerd door Ryan Murphy te verdedigen. Want waar ik nooit verder kwam dan aflevering twee bij American Horror Story(ook een werk van Murphy) heb ik The Assassination of Gianni Versace in een paar dagen gekeken. De serie opent met een intro van ongeveer 7 minuten waarin Versace door zijn huis loopt, zich aankleedt, ontbijt en een wandeling  maakt naar een tijdschriftenkiosk. Tussendoor zien we beelden van Andrew Cunanan (Darren Criss, bekend van Glee), die een paar minuten later Versace (Edgar Ramirez) voor zijn decadente villa in Miami Beach dood zal schieten. In het intro worden hoogstens twee zinnen gezegd, verder hoor je alleen Adagio in G minor van Albinoni. Prachtig.

Het verhaal opent dus met de moord. Iets waar veel mensen commentaar op hebben. Maar het is juist pakkend. De serie gaat per aflevering terug in de tijd, want voor de moord op Versace doodde Cunanan vier andere mannen. Per aflevering kom je een stukje dichterbij de moord en bij de moordenaar.

Over het motief van Cunanan is weinig bekend. We zien dat hij Versace een keer ontmoet in een club in San Francisco. Gianni Versace nodigt hem later uit voor een opera waar hij kostuums voor heeft ontworpen, maar daar blijft het ook bij. Tijdens het kijken word je meegezogen in de leugens van Cunanan. Verwend door zijn Filipijnse vader die naar de Verenigde Staten is gekomen om ‘the American dream’ na te jagen, maar mislukt. Die American dream wil Cunanan ook, maar hij lijkt niet door te hebben dat hier hard werk voor nodig is. Door veel te liegen en steeds een andere identiteit aan te nemen werkt Cunanan zich omhoog.

De verhalen van Cunanans slachtoffers worden uitgebreid getoond: Lee Miglin, een oudere zakenman met een dubbelleven, waar Cunanan als mannelijke prostitué tijd mee doorbrengt. In werkelijkheid is deze relatie nooit bevestigd. Zijn eerste slachtoffer, Jeffrey Trail, een marinier die duidelijk zo worstelt met het homofoob klimaat in het leger dat het hem bijna tot zelfmoord brengt. Naast het verhaal over Andrew Cunanan en de aanloop naar de moord op Gianni Versace werpt de serie dus ook licht op de positie van homo’s in de jaren negentig.