Wanneer er wordt gevraagd of ik gelovig ben. En ik antwoord: ja, ik ben Zevende-dags Adventist, dan word ik vaak gek aangekeken en volgt de vraag: huh, wat is dat? Dit bracht mij op het idee om de Zevende-dags Adventist Laila Andaloussi (25) uit Nieuwegein te interviewen over het geloof. Bent u benieuwd wat een Zevende-dags Adventist nou precies is? Lees dan vooral dit interview.

Het geloof is niet heel bekend, maar toch zijn er volgens de officiële website van het Kerkgenootschap der Zevende-dags Adventisten ruim 6.000 gedoopte leden in Nederland (en 19 miljoen gedoopte leden wereldwijd). In Nederland zijn er 64 plaatsen waar Zevende-dags Adventisten wekelijks samenkomen.

Hoe beschrijf ik mijn geloof?

Een Zevende-dags Adventist is in principe een protestant, zegt Laila. Ik zeg meestal tegen mensen dat het hetzelfde is als het christelijke geloof, maar dat ik op zaterdag naar de kerk ga in plaats van op zondag. Er zijn wel een paar verschillen. Eén daarvan is dat veel protestanten zich meer richten op het Oude Testament. Wij richten ons even veel op het Oude Testament als op het Nieuwe Testament, maar niet iedereen kent die details, het gaat hen vooral om de hoofdlijnen van het geloof. Daarom is het makkelijker om te zeggen dat ons geloof in principe lijkt op het protestantisme.

Een Zevende-dags Adventist in details

Adventisten geloven in de drie-eenheid: de vader (God), de zoon (Jezus) en de heilige geest, samen zijn ze één. Ook geloven ze dat de sabbat een hele belangrijke dag is, de sabbat begint bij de zonsondergang op vrijdag en eindigt bij de zonsondergang op zaterdag. De sabbat wordt daarom ook vaak gezamenlijk gevierd met het gezin, met familie en/of met vrienden, door samen over God te praten, met elkaar te bidden en de Bijbel te bestuderen. Op zaterdagochtend gaan adventisten naar de kerk. Op sabbat werken adventisten niet en laten ze geen andere mensen voor zich werken, dus op de sabbat doen ze ook geen boodschappen. Verder houden adventisten naast het Nieuwe Testament dus ook het Oude Testament aan. Daarin staat bijvoorbeeld dat wij als adventisten geen varkensvlees en geen onreine dieren eten.

Naar de kerk op zaterdag

Adventisten geloven dat God de aarde in 6 dagen heeft geschapen en dat Hij vervolgens op de 7e dag uitrustte. God heeft deze dag, de sabbat, geheiligd en daarom is de sabbat voor de adventisten een heilige dag en gaan ze op zaterdag naar de kerk. De zevende dag van de week valt volgens de officiële kalender ook op zaterdag. De sabbat is voor de adventisten een rustdag en een dag om God te aanbidden en te eren door de sabbat te vieren. Door na het bezoeken van de kerk op sabbatochtend bijvoorbeeld op sabbatmiddag samen uit de Bijbel te lezen, liederen te zingen of te wandelen en te genieten van de natuur (God’s creatie). De naam van het Kerkgenootschap der Zevende-dags Adventisten is ook afgeleid van de sabbat, de zevende dag.

Vergelijkbare geloven

De Bijbel bestaat uit het Oude Testament en het Nieuwe Testament. Het christendom is meer gericht op het Nieuwe Testament, hier halen ze hun wetten en regels ook uit. Toen Jezus naar de aarde is gekomen, heeft hij de wetten verduidelijkt, dit staat in het Nieuwe Testament. Het jodendom heeft ook overeenkomsten, zoals het vieren van de sabbat, maar joden geloven helemaal niet in het Nieuwe Testament, ze geloven alleen in het Oude Testament.

Dopen

Bij een doop word je op een symbolische manier in water ondergedompeld (je lichaam wordt gereinigd). Je laten dopen is een vrije keus. Wil je echt een kind van God zijn en je volledig aan Hem overgeven? Dan laat je je dopen. Of je nu wel of niet gedoopt bent, iedereen is op sabbat welkom in de kerk, maar je laten dopen betekent dat je vanaf dat moment bewust hebt gekozen om je leven met God te delen.

Het verloop van een kerkdienst

De kerkdienst bestaat in bijna alle kerken uit 2 gedeeltes (de Sabbatschool en de Eredienst) met dezelfde ‘onderdelen’, zoals de bijbelstudie (het bestuderen van de Bijbel met behulp van een lesboekje), gebed, de preek van een predikant, de collecten (het ophalen van geld voor de kerk of voor projecten van de kerk in andere landen) en zang. In kerken met veel oudere mensen wordt een dienst vaak nog een beetje ouderwets gehouden, met een orgel en liederen uit oude liedbundels of opwekkingsliederen. In kerken met veel jongeren worden vaak ander soort liederen gezongen zoals Hill songs (liederen met wat meer tempo en instrumenten).

Over Laila

Laila: ‘Het geloof betekent voor mij: een veilige haven waar ik mijn rust vind. Ik weet dat God echt bestaat. Ik heb bijvoorbeeld heel veel gebeden voor een huis dat ik wilde hebben en ik heb het gekregen. Dat geeft het gevoel dat Hij mijn gebeden heeft gehoord. En dit gebeurt veel vaker. Ik voel me veel gelukkiger, vrediger en relaxed als ik bid. Mijn dag is veel fijner als ik met gebed begin en ik ga relaxed slapen als ik mijn dag eindig met een gebed.’

Waarom ik geloof en naar de kerk ga

Ik heb mijn rijbewijs en mijn moeder niet, dus wij gaan altijd samen naar de kerk. Ik geloof niet in het doen op eigen kracht, maar dat God alles in de hand heeft. Zonder Hem zijn wij niets. Dit is natuurlijk moeilijk te bewijzen. Ik ben zo opgegroeid en ik heb dat ook in de afgelopen jaren geleerd. Mijn gebeden en schietgebedjes komen ook vaak uit. Daarom weet ik dat God hier voor zorgt. Ik heb mijn weg binnen de kerk wel moeten vinden, maar die heb ik uiteindelijk wel gevonden. Dit duurt soms wel even.

Mijn doop

Ik ben gedoopt op mijn 18de . Ik vond het een hele mooie ervaring. De aanloop naar mijn doop was voor mij heel spannend. Ik dacht: straks ben ik gedoopt en dan mag ik zoveel niet meer. Maar ik heb het wel gewoon doorgezet. Je bidt en je doet het beste wat je kunt. Het is een avontuur dat je tegemoet gaat. Het voelde zo bijzonder toen ik onder water ging en toen ik omhoog kwam, ik voelde me ook echt gewassen en schoon.

Tot de dag van vandaag ben ik er nog steeds mee bezig. En natuurlijk, als je je op jonge leeftijd doopt, dan doe je niet alles goed. Ik ben niet heilig, maar dat is het leven.

Geloven, hoe doe je dat?

Ik ben naar vriendinnen en andere mensen toe erg open over dingen die in mijn leven gebeuren en hoe ik dan kracht en troost heb kunnen vinden om weer verder te gaan. Ik heb Jezus echt in mijn leven en Hij leidt mij in moeilijke tijden en in gelukkige tijden. Niet alles gebeurt gelijk, soms gaan er wel jaren overheen. Ik merk dat mensen dit wel altijd bewonderen en met zich meenemen.

Ik heb een keer een preek gehoord over een vrouw die heel graag wilde geloven, maar ze voelde het gewoon niet. Ze heeft de Bijbel samen met de predikant doorgelezen, maar nog steeds voelde ze het gewoon niet. Een tijdje later kwam ze naar hem toe en zei ze dat ze het voelde en echt geloofde. Je probeert met mensen in gesprek te gaan en er alles aan te doen om mensen te helpen om het ‘vonkje’ te voelen, maar soms helpen jouw woorden niet genoeg en dan komt God echt wel kijken. Hij doet ook zijn werk, soms met omleidingen, zoals in dromen. En dat heeft deze vrouw gehad, ze heeft van Hem het inzicht gekregen.

Je kunt zeggen dat je God wel in je leven wilt, niet op dit moment, maar in de toekomst, omdat je het te druk hebt of dat je er nog niet klaar voor bent. Onbewust sluit je jezelf af. Vaak weten mensen wel dat er een God is, maar ze willen heel graag nog hun eigenheid behouden. ‘Geloven’ blijft een gevoel dat vanuit jezelf moet komen.