Dinsdagochtend rond half tien druppelen ze binnen, de cursisten en de vrijwilligers van Taalbrigade@work. Langzaam vult de bieb zich met gebabbel, er wordt koffie, thee en koek gehaald en de cursus gaat van start. Taalbrigade@work is een cursus in de bibliotheek speciaal voor anderstaligen die de Nederlandse taal al een beetje beheersen maar wel nog hulp nodig hebben met werk zoeken.

Vandaag is een speciale dag voor de cursisten, intermediair Karin Beenen komt langs Karin is werkzaam bij: Samen voor Nieuwegein, deze organisatie probeert verbindingen te leggen tussen bedrijven en maatschappelijke organisaties. Samen met de cursusleidster Gina van den Berg zoeken ze bedrijven die bij de cursisten passen, om daar dan langs te gaan en een kijkje te nemen. De bijeenkomst begint met een voorstelrondje, Wie ben je?, wat heb je vroeger voor werk gedaan? En waar zou je eens een kijkje willen nemen?
Er komt van alles voorbij, van apothekersassistente in Noorwegen tot directeur van een marmerfabriek in Syrië. Verschillende culturen en afkomsten samen rond dezelfde tafel in Nieuwegein. Ondanks al deze verschillen is de sfeer gezellig en voel je je snel welkom.

,,Ik zorg er graag voor dat mensen een veilig plekje hebben, waar ze bij elkaar kunnen komen.’’ Marianne Solinger is vrijwilligster bij de taalbrigade en houdt zich vooral bezig met het goed leren praten. Gesprekstechnieken voor tijdens een sollicitatie laat ze graag over aan haar medevrijwilligster Anita ,,die kan dat erg goed.’’ Marianne is al twee jaar actief als vrijwilligster bij de taalbrigade, en heeft daarvoor tien jaar lang gewerkt met anderstaligen in praatgroepen. Volgens Marianne is het grootste struikelblok bij het zoeken van werk de taal. Ze vindt het daarom belangrijk dat dit soort cursussen bestaan, zo voorkom je dat mensen alleen thuis zitten.

Ahmad Alaji is een van deelnemers van taalbrigade@work en komt oorspronkelijk uit Hama, een stad in Syrië maar moest vluchten voor de oorlog. Ahmad doet al een tijdje mee aan de cursus en heeft ook vrijwilligerswerk gedaan in de bibliotheek. ,,Voordat ik hier in Nederland kwam heb ik gewerkt als directeur van een marmer fabriek, de fabriek was van mijn familie.’’ Ahmad heeft 18 maanden als pakketbezorger gewerkt maar kon helaas niet verder doordat hij last kreeg van zijn knie. Nu werkt hij nog steeds bij postNL maar rijdt hij alleen maar in een busje. Hij woont nu 5 jaar en 6 maanden in Nederland.

Waarom hij voor Nederland koos? Dat is een bijzonder verhaal: ,,Mijn moeder ontmoette begin jaren negentig twee vrouwen die uit Den Haag kwamen en in Syrië op vakantie waren.” De moeder van Ahmad raakte aan de praat met de vrouwen nodigde ze uit voor het avondeten, ook bleven ze drie nachten slapen. De familie van Ahmad onderhield nog steeds contact met de vrouwen via brieven. Toen het tijd werd om te vluchten kwam ook meteen de vraag waarheen? ,,Ik dacht toen opeens weer terug aan die twee vrouwen uit Den Haag, ik koos Nederland omdat ik daar al mensen kende.’’ Uiteindelijk heeft hij de twee vrouwen weer ontmoet. ,,Zij zijn nu ook een beetje mijn familie uit Nederland.’’